شکسپیر
فردا
و فردا هم
وفردا هم
می خزد با گامهای خرد از روزی به روزی
دیروز هم
لعبتکهای زمان را جز نشانی
از غبار اندوه راه مرگ نه
خاموش شو خاموش ای شمع تنک
زندگی جز سایه پوینده ای نبود
یکی بیچاره بازیگر
که بر صحن نمایش ساعتی را
در خرام آید وبخروشد
و ازو دیگر خبر ناید همی باز
زندگی نبود مگر قصه
قصه ای مفت ویاوه...
ویلیام شکسپیر-مکبث
+ نوشته شده در ساعت توسط شبگیر
|