ابر شبگیران اسفندی...

گفتار هایی از معلم شهید دکتر علی شریعتی

اضطراب ها همه زاده انتظارهاست.

همه تاریخ عبارتست از جنگ دو سربازکه همدیگر را نمی شناسند ولی

می جنگند برای کسانی که همدیگر را میشناسند و نمی جنگند.

من رقص دختران هندی را بیشتر از نماز پدر ومادرم دوست دارم زیرا رقص

آنها از روی احساس وعشق است ونماز پدر ومادر من از روی عادت.

به من بگو:نگو

نمیگویم

اما نگو:نفهم

که من نمی توانم نفهمم

من می فهمم.

اما چه رنجیست لذتها را تنها بردن وچه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن وچه بدبختی آزاردهنده ایست تنها خوشبخت بودن.در بهشت تنها بودن سختتر از تنها بودن در کویر است.

خدایا به من چگونه زیستن را بیاموز

جگونه مردن را خود خواهم آموخت.

در روزگار جهل

شعور خود جرم است!

چه هراس انگیز است چراغی برافروختن آنجا که جز زشتی هیچ نیست.

آه که نادانی انسانها

خدا را چه رنجی می دهد!!!